sign in
create your own travel blog
Tja.. en dan zit het half jaar reizen er alweer op..
Als je het achteraf bekijkt is alles zo snel gegaan, dat heb je (gelukkig maar) tijdens het reizen zelf niet zo door.
We zijn vorige week donderdag, al meer dan een week geleden, teruggekomen.
Maar voordat ik daarover begin zal ik eerst wat meer over ons laatste deel van de reis vertellen.
Na Lombok zijn we terug naar Bali gegaan, waar Erik onderweg helaas ziek werd.
Waarschijnlijk iets verkeerds gegeten en een maaginfectie opgelopen.
Even een berg pillen en antibiotica slikken, na 3 dagen ziek op bed was hij bijna weer helemaal de oude.
We zijn Soof en Thom toen gevolgd naar het plaatsje Ubud, in het midden van het eiland. Het stadje staat bekend om zijn kunst, hand- en houtsnijwerk. Veel mensen komen hier dan ook naar toe om relatief goedkope kunst, meubels of ander spul te kopen.
Er is een prachtige kamer voor ons...
Na het snorkelen en scooteren op het mooie Nusa Lembongan was het vorige week tijd om Bali te verlaten en Gili Trawangan en Lombok te bezoeken. Op deze eilanden is weer kans op malaria dus ook onze boys moesten aan de malaria tabletten. Met een iets te luxe boot varen we naar Gili T, nou ja eerst naar Lombok en dan weer terug naar Gili T want Indonesiërs houden niet zo erg van logica en wel van omvaren. Gili T is de grootste van de 3 Gili islands met een hoop leuke barretjes en restaurantjes langs de kust. We nemen een bungalow die eigenlijk nog in aanbouw is, de keuken en receptie staan nog in de steigers maar verder wordt er prima voor ons gezorgd. Iedere morgen een zelfgebakken bananen pannenkoek en Lombok Koffie (lees heel veel koffieprut). We huren 4 hele hippe fietsen en gaan het eiland rond, de paden zijn niet al te best en de helft van de tijd zijn we bezig met “push...
Schaam ons! Zo lang niets van ons laten horen! Schandalig..
Nou ik ga even een poging doen tot inhalen.
Beginnend bij Meleka, Maleisië.
Op een druilerige dag komen we aan in dit pittoreske stadje. De foto's van de rood geschilderde koloniale gebouwen tegen een knalblauwe hemel komen niet echt tot hun recht in deze regen..
Geeft niet, we zijn hier net pas..
Samen met twee andere backpackers gaan we op zoek naar het Jalan Jalan guesthouse, ergens in het oude centrum. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Niemand spreekt hier engels of heeft ooit gehoord van deze plek.
Uiteindelijk kan een fietser ons de weg wijzen. We worden door een schijnbaar dichte deur geleidt en komen in een gezellige woonkamer.
Druipend van de regen installeren we ons in een kamertje met gipsen muurtjes en een ventilator.
Ondanks de regen is het nog steeds erg warm hier.
Voor ons helaas blijft de regen...
Zo na een week in de drukte van Bangkok te hebben gezeten zijn we wel weer toe aan wat rust. Er is daar geen betere plek voor dan de eilanden Ko Tao en Ko Paghnan in het Zuid-Oosten van Thailand. Na een treinritje uit Bangkok van zo'n 6 uur komen we 's middags aan in Chumphon, een niets zeggend stadje vanwaar je gemakkelijk naar Ko Tao kunt. Helaas is de laatste boot net vertrokken en blijven we hier dus maar een nachtje slapen.
De volgende ochtend worden we om 6 uur opgehaald met een minibus en naar een verzamelpunt gebracht, hier worden we samen met nog zo'n 30 andere mensen in de achterbak van een auto geladen. Haha we lijken wel een kudde vee, backpacks op het dak en op naar de haven. Hier krijgen we allemaal een mooie sticker op onze trui geplakt en mogen aan boord. Het is nogal chaotisch want iedereen blijft op het dek hangen, we gooien onze backpacks neer en gaan lekker...
Handig toch die familie in het buitenland! Kun je nog eens logeren als je in de buurt bent.
Sandra, Sophie haar nicht, woont samen met haar familie midden in Bangkok.
Al voordat we op reis gingen vertelde ze dat we van harte welkom waren in hun 'nederige stulpje'.
En daar zijn we dan eindelijk.
Na een treinreis van een dag worden we opgehaald bij het station.
Omdat we 's avonds aankomen slapen de kids al.
Geeft niets, we zullen snel genoeg kennis met ze maken. De volgende ochtend (half 6) worden we gewekt door een paar nieuwsgierige stemmetjes.
Mama vindt het alleen niet zo fijn dat ze haar slapende gasten storen en dat zullen ze weten ook.
'En nu als de sodemieter weg de meisjes liggen te slapen'.
Als we dan eindelijk wakker zijn wacht ons een Nederlands ontbijt; bruin brood met kaas of hagelslag!
Mmm je staat er niet bij stil hoeveel je eigenlijk zo'n degelijke boterham...
Thailand, tja toch weer een heel ander land dan Laos, we hadden bijna last van een cultuurshock. Zo wonen er maar 6 miljoen mensen in Laos en bijna 65 miljoen in Thailand, en ook de welvaart is een stuk hoger in Thailand. Dit is goed te merken aan de meerbaans wegen en personenauto's (die je bijna niet zag in Laos).
De grens steken we over per boot! Nou ja boot, een klein motorbootje die ons de rivier over zet. Hier ontmoeten we een Franse jongen zonder schoenen genaamd Pierique (of Perik zoals wij hem noemen), hij heeft al langer rondgereisd in Thailand en geeft ons een aantal tips. Een minibus, waarin wij op de achterbank heerlijk door elkaar worden geschud, brengt ons naar Chiang Mai. Dit is de grootste stad van Noord Thailand en dat is te merken! Ik ben hier stiekem al eerder geweest toen ik met m'n ouders op vakantie was 4 jaar geleden, maar het is toch een stuk drukker...
Jaa zoals jullie in het vorige verhaaltje al lazen stond de Gibbonexperience op het programma.
Vanuit Luang Prabang namen we de nachtbus naar het grens plaatsje Huay Xai. Nou ja.. nachtbus, eigenlijk gewoon een gewone bus die 's nachts reed ipv overdag, geen tweepersoons bedden dus deze keer maar gewoon een harde stoel.
Lekker brak kwamen we 's ochtends aan in een uitgestorven stadje. Even snel een guesthouse opgezocht en nog een paar uurtjes getukt.
's Middags op zoek naar de office van de Gibbonexperience, die was snel gevonden aangezien 't stadje maar uit een straat bestaat.
Morgenvroeg om 08.00 klaar staan met dagrugzak, water en handschoentjes.
Even een rustig dagje bijkomen en daarna lekker vroeg naar bed.
Eindelijk is het zover! 's Ochtends nog even een koffie wegwerken en dan de instructievideo bekijken.. hoe amateur, maar wel grappig. We vertrekken met een groep van 9...
Hallo mensen,
Vorige keer waren we geëindigd in Pakse in het zuiden van Laos. Vanaf hier hebben we de nachtbus gepakt naar Vientiane, dit was weer een hele ervaring op zich. We hadden de middag voor vertrek al stiekem gekeken hoe de bus er uit zag, een mega bus met veel kleurtjes/lichtjes waar heel groot: ''King of bus'' op staat. Nou dat was het zeker. De bedden zagen er ook goed uit, in ieder geval dat was wat we dachten. Het grote bed wat we in ons hoofd hadden bleek een tweepersoonsbed te zijn waardoor we heel gezellig lepeltje lepeltje in de bus lagen! Zijn we toch even blij dat we niet alleen reizen en naast een of andere engerd in bed belanden. De reis ging prima en we hadden zelfs nog redelijk geslapen toen de bus om half 7 's ochtends het busstation van Vientiane binnen reed. We worden gelijk naar een tuk tuk geloodst waar we samen met onze bagage en nog zo'n 20 anderen...
Beste vrienden en familie,
Bedankt voor alle lieve kerstgroeten!
Vanuit een warm Laos willen wij jullie fijne kerstdagen en een goed 2011 toewensen!
Geniet van de witte kerst.
We denken aan jullie.
Liefs,
Sophie en Marlies
Zoveel te vertellen, zo weinig tijd. Haha nou eigenlijk hebben we nu wel even de tijd.
We zijn namelijk aan het wachten op de nachtbus naar Vientaine. Even rustig zitten met een bakkie koffie en de laptop op schoot.
Pff dat is even terug denken hoor.. Siem Reap, daar waren we gebleven. De tempels van Angkor Wat.
Bij aankomst spraken we meteen met de tuktuk driver af dat hij ons de volgende ochtend (05.00) op kwam halen zodat we de zonsopgang boven de tempels konden zien. Lekker vroeg! Hoewel de zon helaas niet doorbrak was het toch heel bijzonder om Angkor Wat, de trots van Cambodja, te zien opdoemen uit de nachtelijke schaduwen.
Eigenlijk gaat the sanctuary van de tempel pas open om 08.00, maar wij hadden het geluk er vroeger op te mogen. Voor 2 dollar extra werden we voorgeleid door een security guard. Dwars door de restauratie werkzaamheden door.. uuhm mag dat? Wat maakt het...
